Categorie archief: Redenatie

Onze taal en identiteit

Nederlanders worstelen met hun identiteit. Aan de ene kant zijn we trots op ons cultureel erfgoed, denk bijvoorbeeld aan onze grote kunstenaars, historische centra of sportsuccessen. Aan de andere kant hebben we moeite met een ander onderdeel van de identiteit, namelijk onze taal en literatuur.

Teken aan de wand is dat het Nederlands in het openbare leven op zijn retour is. Waar tweetaligheid in een internationaal georiënteerd land de logische optie zou zijn, kiezen wij niet alleen in de toeristenhoreca en winkelcentra, maar ook aan universiteiten en delen van het bedrijfsleven voor eentaligheid (lees Engels). Zelfs evenementen en projecten voor en door Nederlanders krijgen Engelse titels (‘Amsterdam City Swim’, ‘Dutch Bird Fair’, ja zelfs een ‘Kingsday Festival’) en dito aanduidingen voor het tijdstip waarop ze plaatsvinden (‘Saturday August 20th’). En dit zijn nog maar een paar voorbeelden. Ze zouden met veel meer kunnen worden uitgebreid. Een beetje merkwaardig voor een taal die in Nederland, Vlaanderen, Suriname en de Antillen door bijna 24 miljoen mensen wordt gesproken, een nauwe verwantschap heeft met een belangrijke taal in Zuidelijk Afrika en één van de vier werktalen is van de Unie van Zuid-Amerikaanse Naties de UZAN.

In de meeste landen om ons heen, ook die met veel kleinere taalgebieden, blijft men in het algemeen wel de eigen taal gebruiken. Ook hiervan zijn talloze voorbeelden te geven, maar op deze pagina richten wij ons alleen op de luchthavens. We beginnen met onze grootste en belangrijkste luchthaven: Schiphol. Een vergelijking van de teksten op de officiële wegwijzerborden (de ‘bebording’) op Schiphol met die van andere niet-Engelstalige luchthavens is namelijk veelzeggend.